Sep moet jammergenoeg zijn trainingsstage in Girona vroegtijdig beëindigen. Op advies moet hij enkele dagen de pees goed laten rusten. Hij komt nu terug naar België voor de nodige rust en behandelingen. We hopen nog steeds verder dat de achillespees snel herstelt zodat Sep toch nog aan de start kan verschijnen in enkele mooie voorjaarsklassiekers.

Onze Sep vertrok gisteren op stage naar Girona (Spanje). Met hoop op een snelle beterschap van de achillespees onderging Sep in de week dat hij in België was heel wat behandelingen voor de ontsteking van de achillespees. Tot nu toe is de achillespees nog niet helemaal in orde. Hopelijk komt dit snel in orde, want het seizoen komt nu wel heel dicht bij.

Sep vertoeft nu een week in Girona om te trainen en hoopt tussen in ook wat tijd te kunnen besteden voor de achillespees. Daar deze blessure nog niet helemaal is opgelost komt er waarschijnlijk een wijziging in Seps eerste wedstrijden van het seizoen. Welke rondes of wedstrijden het worden, wordt deze week beslist. Naar alle waarschijnlijkheid zal Sep enkel Kuurne-Brussel-Kuurne rijden in het belgische openingsweekend. We hopen allemaal dat hij snel wordt verlost van deze last.

Op de stage in Calpe, kon fotograaf Lucas Gilman, heel wat prachtige beelden vastleggen van Sep. Deze foto's komen zo snel mogelijk op de website!

De tiendaagse stage in Calpe zit er op. De renners hebben goed getraind in voorbereiding op de echte start van het nieuwe wielerseizoen. In Calpe was het in het begin van de stage ongeveer 17 °C, in het tweede deel werd het iets minder warm maar het bleef aangenaam vertoeven.

Sep kreeg tijdens de stage last aan de rechter achillespees. Hij kreeg onmiddellijk een flash back, omdat hij wist wat er zou kunnen komen. De kinesisten en dokters sloegen meteen de handen in elkaar. Elke dag kreeg hij de nodige behandelingen. Gisteren ging Sep naar het ziekenhuis voor een echografie om wat meer informatie in te winnen betreffende de ontsteking van de achillespees. Elke dag een behandeling is nu zeker een must. Sep doet nu ook weer verder met de ESWT (Electrocorporail ShockWave Therapie) en hoop dat dit terug voor een oplossing kan zorgen. We hopen nog altijd dat we de uiteindelijke oorzaak van dit probleem vinden en zo een definitieve oplossing kunnen toedienen.

De laatste trainingsdag van de stage kwam Sep ten val. Enkele schaafwonden waren het gevolg. Zonder veel erg, maar het was niet positief voor de achillespees en voor het afsluiten van de stage in Calpe.

Donderdag vertrekt Sep naar Girona, waar ook daar een trainingsprogramma klaarligt. Vanuit Girona vertrekt de ploeg naar Qatar en daarna Oman.

We zijn in het nieuwe jaar gestapt en hopelijk zal dit een spetterend 2011 worden! Langs deze weg willen we dan ook iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen!

In het begin van vorige week werd Sep ziek en kon hij daardoor de trainingen niet zoals gepland voortzetten. Maar nu met de start van het nieuwe jaar, verloopt alles weer wat vlotter. Na de mooie feestdagen is het onmiddellijk weer hard werken op het voorseizoen te doen slagen. Zondag vertrekt Sep met zijn nieuwe ploeg voor een traininsstage van 10 dagen naar Calpe. Daar begint het Garmin-Cervélo-avontuur echt! Nieuwe kledij, trainingen met teamgenoten, het programma,...

Na deze 10-daagse stage in Calpe vertrekt Sep op 27 januari naar Girona opnieuw op trainingsstage met het team. Vandaar uit vertrekken de renners richting de Tour of Qatar die op 6 februari begint en op 11 februari eindigt. Na deze eerste wedstrijd van het seizoen voor Sep, zetten de renners door richting de Tour of Oman, die loopt van 15 februari tot 20 februari. Wanneer Sep terugkeert van deze buitenlandse voorbereidingsperiode, concentreert hij zich volledig op het Vlaamse openingsweekend en klassiekers!

Newsflash: programma 2011 + nieuwe outfit!

Binnenkort online: vernieuwde website van 2011!

De voorbereidingen zijn al volop aan de gang want het nieuwe wielerseizoen van 2011 staat vlak voor de deur! Sep heeft er al weer heel wat uurtjes op de fiets op zitten!Sommige dagen wat minder door het superslechte weer hier in ons belgenlandje. Natuurlijk voorziet een echte renner, die de weersvoorspellingen op de voet volgt, een training in betere oorden. Sep vertoeft momenteel in Benidorm om zich voor te bereiden op het voorseizoen. Hopelijk is de sneeuw weg, als hij terug komt.

Tijdens de sneeuwbuien van vorige keer (van 28 november tot 5 december) terwijl het hier vroor dat het kraakte vertoefde Sep op de prachtige tropischeKaaimaneilanden. Het was daar heerlijk vertoeven onder het zonnetje van ongeveer 32°C. Samen met zijn nieuwe ploeg ging Sep daar op teambuilding om elkaar tochbeter te leren kennen. Af en toe werd de fiets bovengehaald om de beentjes fris te houden.

Het is dus nu wellicht voor iedereen wel al duidelijk: Sep zal volgend jaar in de kleuren van Garmin-Cervélo verschijnen. Hij is heel tevreden met deze beslissing! Voor hem zal het een jaar vol vernieuwingen zijn en vooral bijleren op ProTour-niveau.

Vanaf januari is onze Sep dus te zien in de nieuwe outfit van Garmin-Cervélo en het komende wielerseizoen zal er sneller zijn dan dat we soms denken! Op 9 januari vertrekt Sep voor 10 dagen op trainingsstage met de ploeg naar het warmere Calpe. Dan volgt er nog een laatste stage op 27 januari richting Girona.

Vanuit Girona vertrekt Sep naar Saoedie-Arabië, om het definitieve wielerseizoen in te zetten. Hij zal daar van start gaan in de Ronde van Qatar en daarna in de Ronde van Oman. Als hij terug komt van deze wedstrijden, start ook in ons land het wielerseizoen met het mooie openingsweekend!

We willen langs deze weg ook iedereen bedanken voor de steun en voor de gelukswensen!

Prettige feesten!

Hallo iedereen,

Mijn eerste echte seizoen als prof zit er op, dus het is eens tijd om te evalueren.

Het voorjaar verliep heel goed! (klik op volgende link om mijn evaluatie van het voorjaar te lezen: http://www.sepvanmarcke.be/nieuws.php?id=13991 )

Na het voorjaar, eind april lastte ik een korte rustpauze in om even terug mijn lichaam te laten herstellen van afgelopen maanden. Na enkele dagen weinig tot niets fietsen ging ik enkele dagen naar de ardennen om me voor te bereiden op het tussenseizoen.

De week erop volgde alweer de eerste confrontatie in de 4daagse van Duinkerke. Een 5daagse rittenkoers die omwille van zijn geschiedenis zijn verwarrende naam "4daagse" behoudt. Het idee was om deze etappekoers in het peloton mee te volgen, zodat ik rustig kon herbeginnen na de rustperiode. Maar de mensen die de Vanmarckes kennen, weten dat dit nooit het geval is. Van de 5 ritten reed ik 3 ritten in de lange ontsnapping. Daar hield ik uiteindelijk de bolletjestrui aan over.

De week nadien ging ik van start in Tour de Picardie, een 3daagse koers. Al snel mocht ik naar de dokterswagen. Ik had plots veel last van mijn achillespees! Ik had de laatste rit in Duinkerke ook iets licht gevoeld, maar niet erg op ingegaan. Ook tijdens de trainingsweek tussen de 2 rondes had ik niets meer gemerkt. De 2e rit diende ik na 1u wedstrijd uit de koers te stappen. De pijn was niet meer te harden.

De volgende weken waren er veel van kommer en kwel. Dokters, specialisten, kinesisten, osteopaten, ... overal ging ik om dit euvel snel op te lossen. Telkens ik na enkele weken rusten herbegon met de trainingen kwam de pijn terug. Zo moest ik telkens opnieuw mijn ambities bijstellen. Vele koersen vielen weg en ook koersen die ik met rood aangestipt had, zoals ondermeer het BK, vielen weg. Uiteindelijk werd de achillespeesontsteking vooral hersteld door ESWT (extracorporail shockwavetherapie), stretchen en rusten. Begin juli begon ik terug te trainen. In Spanje kon ik er 10 dagen rustig kilometers malen. Ik hervatte de competitie terug rond 20 juli, waar ik enkele koersen reed. Het ging vlot in het peloton, maar vooraan meekoersen ging nog niet. Eind juli trok ik nog een weekje naar de alpen om daar in de cols te trainen in de hoop snel terug op niveau te komen.

Begin augustus kon ik eindelijk nog eens van start gaan in een mooie koers. Ik vertrok naar de Ronde van Denemarken met een klein hartje, maar het verliep er direct heel vlot. De pijn in de achillespees bleef beperkt, en na aan sterke koers te hebben gereden in de koniningerit waar ik 10e werd, werd ik leider in het jongerenklassement en 6e in het algemeen klassement. De voorlaatste etappe zakte ik na de tijdrit iets terug in het klassement, en de laatste rit gaf ik op door buikpijn die de nacht voordien opgekomen was. Toch was ik na afloop van deze ronde erg tevreden. Ik kwam snel terug op niveau!

Het eerstvolgende op het programma waar ik goed wou zijn was de Enecotour. De eerste 2ritten waren vlak en werden massasprints. Vooral de 3e rit was er eentje die me aansprak. Een mini-ronde van vlaanderen! Ik voelde me heel goed en toen we op 60km een eerste keer over de oude kwaremont moesten zat ik helemaal vooraan en kon een versnelling van oa Devolder vlot beantwoorden. Eens boven kwam mijn zadel jammer genoeg los en duurde het een tijd vooraleer dat euvel kon opgelost worden. Daardoor verdwenen mijn goeie benen en veranderde mijn goeie gevoel  in vooral aanklampen. Uiteindelijk zat ik aan de aankomst nog steeds in een 20-koppig elitegroepje die voor de 3e plaats sprintte. ik werd in totaal 6e.

De volgende dagen kon ik me ook telkens in de voorste gelederen houden, al voelde ik naarmate het einde van de ronde naderde dat ik door mijn beste krachten heen zat, duidelijk nog het gevolg van enkele maanden uit de competite te zijn geweest. Ik reed 3 keer in de eerste 15 in deze etappekoers die meetelde voor de Protour.

Na de Enecotour volgen een reeks eendagswedstrijden. In Geraardsbergen werd ik 4e. In GP de Wallonie kon ik op de Citadel van Namen enkele grote namen volgen. Na enkele versnellingen bleven we nog met 5 over. Ik, afzien in het wiel van Leukemans, Martens, Ricco en Evans. Toen de eindsprint begon moest ik afhaken en parkeerde ik volledig. Ik werd 8e maar was toch blij dat ik zolang bij die toppers kon blijven.

In enkele andere eendagswedstrijden offerde ik mij op in dienst van de sprinters van de ploeg.

De Franco-Belge, de laatste meerdaagse wedstrijd van het seizoen, werd er eentje met veel spanning op de laatste dag. In de 2e rit had in tijdens een lange ontsnapping enkele bonificatieseconden kunnen nemen waardoor ik op de 3e plaats in de stand kwam te staan. De laatste rit was een zware, en door de vele wind, werd het meteen een koers waar je attent moest blijven. Ik onstnapte met een groepje van 20 man, die ronde na ronde op de Mont St- Aubert uitgedund werd. Na een tijdje bleven we nog met 3 over. Mijn medevluchters waren Marcato en Fuglsang. Er was een mooie kans dat we voorop zouden blijven, want het peloton was al een hele poos achter. Ik had dus uitzicht om eindwinnaar te worden in de F-B, want nr 1 en 2 waren niet mee. Die gedachten kon ik nog versterken, want ik nam nog enkele boni-seconden waardoor ik nog uitliep. Spijtig genoeg kreeg ik in de finale af te rekenen met een lekke band en werd zo terug gefloten naar het peloton. Uiteindelijk werd ik die rit nog 10e en 2e in het eindklassement.

Na deze koers leek ik wel klaar voor Parijs-Tours, de laatste klassieker voor mij dit seizoen. Enkel liep het de avond voordien mis. Ik kreeg diarree, zelfs tot net voor de start was het nog niet opgelost. Ik voelde me dus de hele koers rotslecht maar in de laatste 40km verbeterde dat gevoel wel. Op 8km van het einde ging ik in de aanval maar alleen kon ik niet voorop blijven. Ik werd er uiteindelijk 15e.

Met Putte-Kapellen reed ik de traditionele sluitingsprijs.

Ik kan terugblikken op een zeer geslaagd seizoen. Spijtig genoeg werd dat seizoen enkele maanden onderbroken met die achillespeesontsteking, maar nadien kon ik redelijk snel terug op niveau presteren. Ik won geen enkele wedstrijd, dat is dus een van de doelen voor volgend seizoen. Ondertussen ben ik na 2,5 weken rust begonnen aan de wintertraining.

Ik wil iedereen graag bedanken die me dit seizoen gesteund heeft. Toen ik aan de kant stond deed het deugd te weten dat er zoveel mensen achter me staan.

Sep

Hopelijk blijven de prestaties ook volgend seizoen in stijgende lijn gaan. Hieronder alvast de belangrijkste uitslagen van afgelopen seizoen:

1e in Bergklassement 4d. van Duinkerke (Fr, 2.1) --- 2e in Gent-Wevelgem (Protour) --- 2e in eindklassement Franco-Belge (2.1) --- 2e in Wanzele --- 3e  in Eneco Ronde van het Groene Hart (NL, 1.1) --- 4e in GP Geraardsbergen --- 6e in 4e rit Enecotour (Protour) --- 7e in 5e rit 4d van Duinkerke (Fr, 2.1) --- 8e in GP de Wallonie (1.1) --- 10e in 3e rit Tour of Denmark (Den, 2.1) --- 10e in 4e rit Franco-Belge (Fr. 2.1) --- 12e in 5e rit Enecotour (Protour) --- 14e in 2e rit Enecotour (Protour) --- 15e in Paris-Tours (Fr,1HC) --- 18e in Dwars door Vlaanderen (1.1) --- 62e in Ronde van Vlaanderen (Protour) --- UCI World Ranking 2010: 79e met 60ptn. (5e belg)

Zondag ging Sep van start in het dernycriterium in Marquette (Rijsel). Sep mocht in de eerste reeks starten. Hij nam het op tegen 12 andere renners. Enkele renners grepen hun kans om eventjes voorop te rijden. Ook Sep deed dit, in de snelste ronde van de eerste reeks.
Sep kwam als 7de over de streep en mocht dus starten in de grote finale.

De start van de grote finale werd om 17 uur gegeven. De renners begonnen vanaf de eerste ronde een stevig tempo te rijden. In de laatste 3 ronden, reden een viertal renners voorop waaronder de winnaar van de grote finale: Chavanal.

Sep werd uiteindelijk 7de.

Deze wedstrijd was het laatste puntje in Sep zijn seizoen van 2010, nu heeft hij een welverdiende rustperiode!

We hebben wellicht allemaal super veel genoten van Seps schitterende seizoen!

Dinsdag stond de sluitingsprijs in Putte-Kapelle op het programma. De renners moesten 11 ronden van ongeveer 16 kilometer afleggen. Al vanaf de eerste ronde waren er 5 renners voor.
De kopgroep kreeg een maximale voorsprong van  2 minuut 40.

Pas in de laatste ronde werd de kopgroep door het peleton ingehaald. De sluitingsprijs eindigde in een massasprint waar Adam Blythe zich de snelste toonde.
Sep werd 65ste.

Zondag staat de allerlaatste wedstrijd van dit seizoen op het programma, een criterium in Marquette (Lille).